آخرین خبرها

دامن زدن به اختلافات اصلاح طلبان و اعتدال گرایان / تندروها دنبال چه هستند؟ / چه کسانی سود می برند؟

تاریخ انتشار : یکشنبه،۱۹شهریور۱۳۹۶
نخست  ← برگزیده ها ← سرخط خبر ← گفت و گو ← مناسبت های ویژه  ←  دامن زدن به اختلافات اصلاح طلبان و اعتدال گرایان / تندروها دنبال چه هستند؟ / چه کسانی سود می برند؟

اختصاصی«اعتدال شمال» سرویس سیاسی : بخشی از پروسه به انجام نرسیده دولت، اجرای گام به گام برنامه هایی ست که در کوران انتخابات وعده آن را داده بود و آن را جزو مطالبات اولیه مردمی میدانست که به آن رای دادند. طبیعی ست که دولت دوم اعتدال برای استحکام و استقرار پایه های خود در […]

اختصاصی«اعتدال شمال»

سرویس سیاسی : بخشی از پروسه به انجام نرسیده دولت، اجرای گام به گام برنامه هایی ست که در کوران انتخابات وعده آن را داده بود و آن را جزو مطالبات اولیه مردمی میدانست که به آن رای دادند. طبیعی ست که دولت دوم اعتدال برای استحکام و استقرار پایه های خود در جهت پیش بردن منویات خود نیازمند کابینه ای جدید بود که هم پاسخگوی جریان های سیاسی حامی اش باشد، و هم به قوام جریان اعتدال بیش از پیش کمک کند. اما مساله ای که بعضی منتقدین در نظر نگرفته و نمی گیرند این ست که جریان اعتدال در فرد و یک گروه خاص تعریف نمی شود و بیش از اینکه متکی به سرعت عمل در اجرای مطالبات تعبیر شود، به قدرت عمل در اجرای آن نظر دارد. ضمن اینکه برخوردهای سلبی و قهری و به حاشیه راندن جریان های اصیل و خدوم انقلاب را در شان و برنامه خود نمی بیند.
اما مساله ای که این روزها بیش از باقی موارد خود را نشان می دهد حضور نیروهای سیاسی تندرویی ست که در حال دامن زدن به اختلافات بین جریان «اعتدال» و «اصلاحات» است. و طبیعی ست که هرکدام به دنبال منافعی هستند که در صورت شکست مطالبات دولت فعلی و کلا جریان اعتدال برای آنان محقق خواهد شد. یک اینکه قضاوت پیش از موعد برای دولتی که هنوز در دور دوم کار خود را به صورت جدی آغاز نکرده و در قالب بالا رفتن صدای جریانات تندرو خود را نشان میدهد. حتی در جهت تلقین فضایی هستند که انگار دولت از جریان اصلاح طلب استفاده ابزاری کرده و این روزها عهد خود را با آنان به فراموشی سپرده.

صرفنظر از اینکه این ادعا تا چه اندازه درست است و یا نه (که حتی شاید تصور درست بودن آن نیز خنده دار باشد) آنچه که جریان اصلاح طلب نباید فراموش کند اینست که اولا جریان اعتدال بدون درنظر گرفتن جریان فکری برادران اصلاح طلب خود  به راحتی موفقیت های لازم را کسب نمی کرد ؛ و دوما اینکه اعتدال در حقیقت احیاء کننده جریان اصلاح طلبی ای بود که بعد از سال ۸۸ به نوعی با شکست و بحران های خاصی روبه رو بود.

http://etedaleshomal.ir/wp-content/uploads/2017/09/1001.jpg

ضعیف کردن ریشه های اعتدال با هر متر و معیاری، بیش از همه به تضعیف جریان اصلاحات منجر خواهد شد و شاید هیچ جریانی در صورت کاهش نقش جریان اعتدال در بدنه قدرت، به اندازه اصلاحات آسیب نبینند. مساله دوم اینست که بخش بزرگی از پیروزی اعتدال در انتخابات سالهای ۹۲، ۹۴ و ۹۶ مدیون و مرهون جریان اصلاح طلبی ست. اما باید در نظر گرفت که این مساله سویه عکس دیگری هم دارد و همکاری و همیاری این دو جریان سبب پیروزی و بازگشت دوباره آنان به قدرت شده است.
آنچه که اکنون بیش از هر چیزی اهمیت دارد اینست که زمان، زمان وزن کشی سیاسی نیست که بخواهیم اندازه گیری کنیم نقش کدام جریان از دیگری پررنگ تر است. حتی شاید بعد از گذشت ۴ سال از انتخابات ۹۲ و پشت سر گذاشتن ۳ انتخابات، مساله سهم خواهی در قدرت نیست. آنچه که بیش از همه مهم است استقرار فضایی مطمئن و محکم است که در آن بستر سازی برای ایجاد فضای تحول سیاسی ممکن گردد و همه نیروهای راستین و متعهد انقلاب بتوانند در آن به کار و خدمت بپردازند.
بارها گفته شده و بارها تجربه نشان داده که تندوری های سیاسی و پافشاری بر مواضع رادیکال، نتیجه ای معکوس به بار خواهد آورد و حتی امکان حیات سیاسی فعلی را نیز از بین خواهد برد.
همه می دانند در صورت وحدت این دو جریان، جریان  تندرو و غیرمعقول مقابل(که سابقه کارنامه اجرایی شان بر همگان هویداست) جایی برای نقش آفرینی ، بازگشت به عرصه قدرت و احیانا تخریب فضای سیاسی نخواهد داشت …پس خودمان به بهانه های واهی بستر ساز حضور هزینه ساز آنها نباشیم .

 *
 *
امتیاز دادن به این خبر

1   1

0